Сүүлийн үед Монголчууд бидний хамгийн дуртай зүйл нь мөнгө, эд хөрөнгө болоод байгаа билээ. Мөнгөгүй л бол юу ч бүтэхгүй мэт, Эд хөрөнгийг бие биенээсээ илүүрхэхийн зиндаа болгох сэтгэлгээтэй болчихсон энэ цагт тэр дурлаад байгаа мөнгийг, эд хөрөнгийг нь хаанаас яаж олох ёстой юм бэ гэсэн нэг асуудал урган гарч байгаа юм.
Тэгэхээр мөнгийг, эд хөрөнгийг хэн хийдэг билээ, мөнгийг, эд хөрөнгийг хэн хэрэглэдэг билээ гэдгийг эхлээд бодоод үзэх хэрэгтэй. Мэдээж хэн бэ гэхээр хүн шүү дээ. Тэрнээс биш аливаа нэг амьтан мөнгө, эд хөрөнгийг бий болгож хэрэглэдэггүй биз дээ.
За ингээд хүн гэдэг нь тодорхой болчихлоо. Нэгэнт хүн өөрийнхөө хийсэн бүтээсэн зүйлийг олохгүй хайгаад байна гэдэг туйлын утгагүй асуудал болж таарч байна уу? За яагаад хүний бүтээсэн зүйл хүнээс зугтаах болов? Гэсэн ба нэг асуулт гарч ирлээ. Энэ асуултаас эхлээд би өөрийн санаа бодлоо та бүхэнтэй хуваалцах гэсэн юм.
Миний бодлоор бол мөнгө, эд хөрөнгө гэдэг бол цаас, мод, төмөр бишээ. Тэр бол хүн өөрөө юм. Хүн үгүй бол тэдгээр зүйлс байх байсан гэжүү? Эндээс 1 ухагдахуун гарч ирж байна. “Хүн өөрөө хамгийн чухал хөрөнгө [capital] юм.” Гэтэл өнөөгийн нийгэмд энэ үнэт чухал хөрөнгө хүн хамгийн үнэгүй зүйл болсон байна. Хүнийг ажиллууллаад маш бага хөлс өгдөг, хүнийг маш бага үнээр худалдаалдаг, хүн хүнийг хялбархан алчихдаг, Боолын хөдөлмөр хийлгэх гэх мэтчилэн тоо томшгүй олон жишээ дурдаж болох боловч бичээд дуусахгүй. Яагаад заавал хүн хүнээ зарах ёстой гэж? Яагаад заавал хүн хүний эрхшээлд амьдрах ёстой гэж? Адилхан л хүн шүү дээ. Их сонин асуулт байгаа биз. Сайн тунгаан бодоод үз дээ.
Эцэсийн эцэст Эд баялаг хүнээс зугтаадаг бус хүн эд баялгийг өөрөөсөө түлхэж байдаг. Тэгээд энэ дэлхий дээр хүн хүнээ, хүн байгалиа гэсэн тогтолцоо оршин байж л хүн төрлөхтөний цаашдын хувь заяа шийдэгдэх байх. Хүн хүнээ үнэ цэнэтэй байлгаж чадах юм бол хүсээд эрээд байгаа мөнгө, эд хөрөнгө нь хүзүүгээр нь ороох буй за.

Ингээд энэхүү өчүүхэн бодролынхоо төгсгөлд та бүхэндээ нэгэн үлгэр ярьж өгье:
Нэгэн ядуу залуу баян хүн дээр очоод та надад мөнгө өгөөч гэж л дээ Тэгсэн баян эр чамд мөнгө өгч болноо оронд 1 чамаас 1 зүйл авна гэжээ Юу тэр бэ гэж ядуу эр асуухад 2 чихийг чинь л авна даа гэв. Ядуу хариуд нь мөнгөтэй хангалуун амьдарах ч сайхан л даа гэхдээ хорвоогийн сайханыг сонсохгүй амьдарч чадашгүй нь гэв. Баян за тэгвэл хэлийг чинь авъя гэхэд ядуу бодож байснаа мөн л мөнгөтэй байснаас хорвоогийн сайханыг хэлэлцэж байсан нь дээр юм гэв. Баян дахиад л нүдийг чинь авая гэхэд ядуу хорвоогийн сайханыг харж байхыг сонгов. Эцэст нь баян 2 гарыг нь авъя гэхэд ядуу Баян цатгалан байлаа ч хоолоо халбагадаж идэж чадахгүй хүнээр тэжээлгэх нь утгагүй юм гэж хариулжээ.
Энэ бүхний дараа баян эр ядуу эрд ингэж хэлж л дээ: чиний хамаг баялаг сонсох чих, харах нүд, ярих хэл, бүтээлч гаранд чинь байна. Чи өөрөө эд хөрөнгийг бүтээж чадна хэмээжээ. Бүхнийг ойлгосон ядуу эр тэр цагаас хойш ажил хөдөлмөрийн амтыг мэдэрч элбэг сайхан амьдрах болсон гэнэ лээ.

Жич: Сэтгэгдэлээ бичиж үлдээгээрэй залуусаа.